این خبر، خبری نیست که بشه به راحتی ازش عبور کرد. گزارشی که اخیراً در مجله معتبر Nature Sustainability منتشر شده، یک هشدار قاطع و تکاندهنده در مورد آینده شهر نیواورلئان آمریکا داده. این تحقیق که با تحلیل دیرینهشناسی (پالئو کلیماتولوژی) انجام شده، نشان میدهد که سطح آب دریاها در منطقه ساحلی لوئیزیانا در دهههای آینده بین ۳ تا ۷ متر (حدود ۱۰ تا ۲۳ فوت) افزایش پیدا خواهد کرد. محققان میگویند این منطقه از «نقطه بیبازگشت» عبور کرده و شهر نیواورلئان تا قبل از پایان این قرن، تقریباً کاملاً توسط آبهای خلیج مکزیک محاصره خواهد شد. یعنی عملاً جزیرهای در میان دریا که سطح آب از خشکیهای اطرافش بالاتر رفته.
وقایع این تحقیق فوق العاده نگران کننده است: حدود ۷۵ درصد از تالابهای باقی مانده لوئیزیانا نابود خواهند شد و خط ساحلی تا ۱۰۰ کیلومتر (۶۲ مایل) به سمت خشکی عقبنشینی میکند. خود شهر نیواورلئان که الان حدود ۳۶۰ هزار نفر جمعیت داره و تو یه حوضچه کاسهای شکل پایینتر از سطح دریا قرار گرفته، کاملاً در معرض خطر است. محققان معتقدند نه صرفاً بالا آمدن آب دریاها مقصر است؛ بلکه انسان با ساخت سدها و کانالهای نفتی، رسوبات طبیعی که قرار بود زمین را بالا ببرند را قطع کرده، در نتیجه تالابها با سرعتی باورنکردنی در حال ناپدید شدن هستند.
از دهه ۱۹۳۰ تا حالا، لوئیزیانا حدود ۵ هزار و ۱۸۰ کیلومتر مربع (۲ هزار مایل مربع) از تالابهای خودش رو از دست داده. روند بیرون رفتن مردم هم از قبل شروع شده. از زمان طوفان کاترینا در سال ۲۰۰۵ تا حالا، نیواورلئان حدود ۲۵ درصد از جمعیتش رو از دست داده. محققان میگویند روند تخلیه شهر «ضربانی» خواهد بود؛ یعنی با هر طوفان و سیل بزرگ، گروههای بیشتری مجبور به ترک خانههای خود میشوند. اما خبر امیدوار کننده این که دانشمندان میگن هنوز فرصت هست با برنامهریزی دقیق برای جابجایی جمعیت و کوچک کردن تدریجی شهر، میشه این فاجعه رو کنترل کرد و حتی از نیواورلئان به عنوان الگویی برای شهرهای ساحلی جهان در حال غرق شدن استفاده کرد.
