یک تحقیق جدید میگه، فکر قورت دادن یه قرص که بهش نخ وصله، شاید خیلی خوشایند نباشه، اما این میتونه یه جایگزین خیلی بهتر برای آدمهایی باشه که در معرض خطر سرطان گلو هستن.
دانکن کوک، یه شهروند بریتانیایی، نزدیک به ۲۰ ساله که به خاطر «مری بارت» (Barrett’s esophagus)، به طور منظم آندوسکوپی انجام میده. مری بارت یه عارضهایه که تو اون، رفلاکس اسید به سلولها آسیب میزنه و میتونه منجر به سرطان گلو بشه.
تا اینکه محققها یه گزینهی دیگه بهش پیشنهاد دادن: یه کپسول رو قورت بده که تو معده حل میشه و یه اسفنج کوچیک رو آزاد میکنه.
بعد، کادر درمان با استفاده از نخی که به اسفنج وصله، اون رو از گلو بالا میکشن و در حین بالا اومدن، به آرومی از دیوارهی مری سلولبرداری میکنه.
کوک، که ۵۷ سالشه و یه مهندس لولهکشی و تأسیسات از کمبریجه، تو یه بیانیهی خبری گفت: «اولین باری که این اسفنج رو امتحان کردم، یه کم استرس داشتم. قرصش برای قورت دادن یه کم بزرگه، اما خیلی بهتر از انجام آندوسکوپیه.»
اون ادامه داد: «آزمایش با اسفنج سریعتره، نیازی به داروی آرامبخش نداره و لازم نیست کسی باهاتون بیاد که بعدش شما رو برسونه خونه. من تونستم آزمایش رو انجام بدم و بلافاصله برگردم سر کار.»
محققها تو گزارشی که اخیراً تو مجلهی لنست (The Lancet) منتشر شده، به این نتیجه رسیدن که حدود نصف بیمارانی که مری بارت دارن، میتونن به جای آندوسکوپی، از این «قرص متصل به نخ» برای تحت نظر گرفتن وضعیتشون استفاده کنن.
محققها گفتن که تو عارضهی مری بارت، رفلاکس اسید به سلولهای گلو طوری آسیب میزنه که میتونه اونها رو به یه حالت پیشسرطانی به اسم «دیسپلازی» تبدیل کنه.
ربکا فیتزجرالد، محقق ارشد و مدیر مؤسسهی سرطانشناسی زودهنگام دانشگاه کمبریج، گفت: «فوقالعاده مهمه که بیماران رو تحت نظر داشته باشیم تا بتونیم این تغییرات پیشسرطانی رو تشخیص بدیم و از تبدیل شدنش به سرطان جلوگیری کنیم و اگه کسی هم متأسفانه دچار سرطان شد، بتونیم زود تشخیصش بدیم و درمانش کنیم.»
محققها تو توضیحاتشون اشاره کردن که درمان سرطان مری سخته و از هر ۵ بیمار، کمتر از ۱ نفر بعد از تشخیص، پنج سال یا بیشتر زنده میمونن. تعداد افرادی که سرطان گلو در اونها تشخیص داده میشه، از دههی ۱۹۷۰ چهار برابر شده.
فیتزجرالد ادامه داد: «اما شانس پیشرفت مری بارت به سمت سرطان کمه و آندوسکوپی هم روند چندان خوشایندی نیست. علاوه بر این، آندوسکوپی همیشه راه قابل اعتمادی برای تشخیص سرطانهای اولیه نیست و میتونه به مهارت کسی که آندوسکوپی رو انجام میده و تجهیزات مورد استفاده بستگی داشته باشه.»
فیتزجرالد گفت: «چیزی که ما نیاز داریم، یه روش جایگزین برای نظارته که کمتر تهاجمی، راحتتر برای انجام دادن و قابل اعتمادتر باشه.»
تو آندوسکوپی، بیمار به پهلو دراز میکشه و دکترها یه لولهی بلند، نازک و مجهز به دوربین رو از گلوش پایین میفرستن. معمولاً افراد باید قبل از آندوسکوپی ناشتا باشن و برای از بین بردن حس خفگی (عق زدن)، بهشون داروی آرامبخش و بیحسی زده میشه.
برای این تحقیق، محققها ۹۱۰ بیمار رو که تو ۱۳ بیمارستان بریتانیا به خاطر مری بارت تحت نظر بودن، انتخاب کردن.
به بیمارها آزمایش کپسول داده شد و بر اساس نتایجشون، تو یکی از سه گروه پرخطر، ریسک متوسط یا کمخطر قرار گرفتن.
محققها گفتن نمونههای سلولی که اسفنج جمع کرده با یه مادهی شیمیایی رنگآمیزی میشن و زیر میکروسکوپ بررسی میشن تا دنبال دو تا تغییر کلیدی «هشداردهنده» بگردن که نشون میده سلولها پیشسرطانی هستن.
همهی بیمارها آندوسکوپی هم انجام دادن و نتایج این آزمایشها با نتایج کپسول اسفنجی مقایسه شد.
نتایج نشون داد که بیشتر از نصف بیمارها (۵۴ درصد) بر اساس نتایج آزمایش اسفنج، تو گروه کمخطر دستهبندی شدن و هیچ علامتی از تغییرات سلولی که خطر سرطان رو افزایش بده، نداشتن.
آندوسکوپی تکمیلی نشون داد که از این ۴۹۵ نفر، فقط دو نفر (یعنی ۰.۴ درصد) تغییرات سلولی پرخطر داشتن که نیاز به بررسیهای بیشتر داشت. هیچ سرطانی بین بیمارانی که با آزمایش اسفنج کمخطر تشخیص داده شده بودن، پیدا نشد.
پیتر ساسیِنی، مدیر واحد آزمایشهای پیشگیری از سرطان در دانشگاه کوئین مری لندن، گفت: «یافتههای ما نشون میده که این کپسول اسفنجی میتونه به دستهبندی بیماران مبتلا به مری بارت بر اساس ریسکشون کمک کنه و نصف اونها تو گروه کمخطر قرار میگیرن.»
او اضافه کرد: «با توجه به اینکه خطر پیشرفت بیماری این افراد به سمت دیسپلازی و بعد سرطان مری خیلی پایینه، جایگزین کردن آندوسکوپی معمولیشون با این کپسول اسفنجی باید امن باشه.»
دکتر کیت تان، محقق اصلی این پروژه، هم اضافه کرد که آزمایش «قرص متصل به نخ» در مقایسه با آندوسکوپی، خیلی سریعتر، راحتتر و ارزونتره.
